Historiek‎ > ‎

Exit volkstuintjes

wat voorafging in 'Het verhaal van Rozebroeken - Sint-Baafskouter': BOUWPLANNEN (1953)

Dit compromisvoorstel vanuit het stadsbestuur vond geen gehoor bij de eigenaars. Zij bleven aansturen op maximale uitbreiding van de bebouwing. Het dossier werd diverse malen voorgelegd in de onteigeningscommissie van AROL, maar bleef er telkens steken. De hele procedure kwam op de helling te staan toen uit bodemonderzoek bleek dat de gronden ongeschikt waren voor tuinbouwactiviteiten.

http://sintbaafskouter.be/googlesite/2015/06_KTAmetTuintjes.jpg

Volkstuintjes grenzend aan het schoolcomplex, nu Atheneum Groenkouter.  Die realisatie in de jaren zestig vormde een eerste aanzet tot verdere verkaveling van de gronden van de familie d’Anvers.

Deze nogal evidente ontdekking - gezien de historiek van de site - situeert zich in de context van een ondertussen hoogoplopend conflict tussen de familie d’Anvers en de volkstuinders. Deze werden gerechtelijk vervolgd en in maart 1989 veroordeeld tot het ontruimen van de door hen bezette percelen. Mensen die jarenlang hun tuintjes hadden gekoesterd, werden verplicht de terreinen braakliggend en kaal te verlaten. De emoties laaiden hoog op aan het volkstuincomplex Sint-Baafskouter. Het Werk van den Akker probeerde de gemoederen te bedaren in een ultieme poging toch nog een minnelijke schikking te bekomen. In de pamfletten van de vereniging is er sprake van de voortdurende mensonwaardige praktijken van de eigenaars. In haar brieven maant ze de leden aan om niet persoonlijk te reageren op bedreigingen en alle incidenten te melden. De vereniging nam een advocaat onder de arm voor juridische bijstand aan de leden en liet uit voorzorg de staat van het terrein net voor de overdracht door gerechtsdeurwaarders vaststellen. Het Werk van den Akker zou uiteindelijk instaan voor een correcte ontruiming van de volkstuintjes. Ze kon daarbij rekenen op de steun van het stadsbestuur dat tijdelijk een containerpark installeerde en de kosten van de ontruiming (die tot €6.250 opliepen) op zich nam. De eigenaars werden conform de wet verplicht tot het plaatsen van een afsluiting rond hun eigendom. In de Gentse gemeenteraad werd de onbetamelijke en dreigende houding van de eigenaars tegenover de volkstuinders unaniem veroordeeld. Maar die bleken weinig onder de indruk en spanden een tweede proces in tegen de 204 resterende volkstuinders. Nochtans hadden ze toegezegd de terreinen tegen uiterlijk 30 september 1989 te verlaten.

De familie d’Anvers verloor het proces en werd zelf veroordeeld wegens tergend en roekeloos geding tot het betalen van schadeloosstelling (€12,5 per persoon) en alle gerechtskosten. Dit verhaal illustreert hoezeer de ambitieuze bouwplannen van de grondeigenaars de verhoudingen in de buurt verziekt hadden.

het vervolg van 'Het verhaal van Rozebroeken - Sint-Baafskouter': WILD PARK

Verdwaalpaadjes